Konuk Yazar Etkinliği' mizin bu ayki incelemesi Ferzan Özyaşar(farlimas)' a aittir.
Selamlar sevgili
yazıperverler, Mürekkep Faresi'nin konuğu olarak, bu sefer de ebruli mavisi,
basit ama zarif çizgileri, Waterman’den beklendiği üzere yumuşacık ucu, ufacık
tefecik yapısı ve kendine has köşeli tutma yeri ile pek beğenerek edindiğim Waterman
Graduate kalemim ile karşınızdayım.
Tüm bu özellikleri ile pek hanımefendi bir
kalem olsa da, zaman içinde göze çarpan bazı kötü huyları da oldu maalesef bu
arkadaşımızın; özellikle waterman kartuşlarla kullanıldığında (ironik) kartuş
tam yerine oturmuyor, damak üstü ve/veya kartuş dibinden sızma yapabiliyor.
Sonuç olarak ben maalesef her tarafı mürekkep etme riski almadan kullanamıyorum
bu elimdeki Gradute’i. Ancak, bu durum benim elimdeki kaleme has bir sorun
olabilir, zira internette benzer bir serzenişe pek rastlamadım. Düşük fiyatı ve
sevimli haliyle, eğer önünüze çıkarsa, risk alıp denemenizi her şeye rağmen
tavsiye ediyorum. Rotring’in artık üretilmeyen dolmakalemlerinde ya da gene
artık bulunmayan Pentel Tradio dolmakalemde rastlanan keyifli bir yumuşak uç
bulmak bu günlerde pek zor olduğundan, riske değer diyorum şahsen. Mavi
tonlarındaki gövdesini neyle uyuştursan derken aklıma ilk olarak favori
mürekkebim Waterman Inspired Blue geldi. Yeşile kaçmayan, renk değişimleriyle
tonunu belli eden tam bir turkuaz tonu ararken sayın fareciğimizin vasıtasıyla
tanıştığım bu mürekkebi o gün bugündür başka tona değişemiyorum. Akışkanlığı ve
kimyasıyla klasik bir Waterman; üç aşağı beş yukarı tüm kalemlerimle, ince
uçlu, kalın uçlu, Asyalı, Avrupalı demeden, pek iyi anlaşıyor. Defter olarak
gene her yerde karşınıza çıkan, ancak mütevazi görüntüsü ve 60 gramlık
kağıdıyla pek şans tanımadığınızı tahmin ettiğim Gıpta marka, kareli ve
spiralli okul defterini seçtim. Kağıdın
yazıya verdiği reaksiyon, önlü arkalı olarak fotoğraflarda görülüyor.
Kırtasiye
faslımız aslında bu kadar, ancak bu yazıda bir de sürpriz yapıp benim için çok
çok özel bir kitapla sizleri de tanıştırmak istedim. Günün mürekkebi Waterman
Inspired’ın eski adı (bana göre “gerçek adı”), bilenler bilir, “South Sea
Blue”, kitabımız da temaya uygun şekilde, güney denizlerinde geçiyor.Bazı kitaplardan var ki
bir süre uzak kaldığınızda eksikliğini hissetmemek mümkün değil. Benim için de bu
kitaplardan biri, her zaman gidebildiği kadar gitmiş bir 19. Yüzyıl centilmeni,
gönüllerin melankolik çizgi kahramanı Corto Maltese’nin vaktiyle DOST kitabevi
tarafından basılmış ancak şimdi artık kopyası pek bulunmayan tek romanı “Bir
Tuz Denizi Şarkısı” (ve tabi siyah beyaz orijinal halleriyle tüm grafik roman
serisi).
Corto hayata gözlerini, bilinen tarihin en civcivli dönemlerinden birinin
kapıları aralandığı sıra, 1900’lerin başına doğru açar. Dünya tarihinin en
kafası karışık döneminlerinden birinde, sürekli değişen sınırlara
takılmadan, 1936 İspanya iç savaşına
kadar her köşe başında karşımıza çıkar. Olmayan bir adada, iki aristokrat
velet, yarı deli gizemli bir patron, hayalleri yıkılmış romantik bir Alman subayı,
kabile şefinin idealist oğlu ve muhtelif maceracılarla toplanıp mehtaba karşı
söyledikleri ‘Bir Tuz Denizi Şarkısı’ dikkatli dinleyicilere savaş,
aristokrasi, kankalık müessesesi, idealizm, dünyanın dengesi ve Corto’nun
hayata bakışı ile ilgili çok şey anlatır.
Corto Maltese, tüm uygarlıklara eşit, itaatsizlere daha eşit bir mesafede
durur. Mazlumu korumak gibi bir şiarı olmasa da ezilene sempati duyar.
Duygularıyla hareket eden bir tip olduğundan kelli bu sempatisi zaman zaman onu
otoriteye karşı eyleme geçirir. IRA militanlarıyla karakol bombalar, Güney
Amerika’da büyücü destekli koloni karşıtı ayaklanmalara destek verir ama
temelde tüm ideolojilere karşı mesafeli ve ciddiyetsiz bir duruşu vardır.
Kendisi dahil kimsenin prensipleriyle hareket etmez. Temelde ‘gelişine vuran’
bir karakterdir Corto. Ufak ve sallapati adımlarının yere sağlam basmasını
sağlayan şey belki de amatör ruhudur.
Ferzan Özyaşar (farlimas)
